کردم سفر از کوی تو ، شاید روی از یاد

                                    فریاد که جز یاد تو هم همسفری نیست

                           **********************

                            گفتم از دل برود چون ز مقابل برود

                                        غافل از اینکه چو رفت از پی او دل برود

امشب بعد از مدتها اومدم تا آپ کنم اونهم به پیشنهاد یه عزیز(علی آقا)

خیلی وقت دست و دلم به تایپ نمیرسه

به خودم هم نمیرسه چه برسه به تایپ کردم

هرچی آدم بزرگتر میشه دغدغه و مشغله های ذهنی اش بیشتر میشه همه زندگی میشه

ترس اضطراب دلواپسی

تا دیروز اگه فکرم همه درس و کتاب بود گاهی هم یه خورده شیطونی

 الان وای از زندگی بیزارم یه روز از اینکه مبادا دل یکیو بشکنم به خودم عذاب میدم

فردا روز از اینکه اونی که دلمو شکونده یک بار قصه نخوره خفه میشم و خودمو عذاب میدم

نمیدون  به کدوم ساز دنیا باید رقصید؟؟؟؟؟

 وقتی برای یکی درددل کردم کلی خندید گفت: از بی دردی غصه برای خودت درست میکنی

غصه دیگران به تو چه؟؟؟؟؟؟؟؟؟ولی من هیچ وقت  به قرآن هیچ وقت خودمو ندیدم همیشه

خودمو احساساتمو له کردم که همه ازمن راضی باشن که  ولی هیچ کس نگفت من این کارو

میکنم برای خوشحالی تو همه خودشون مقدم بودن

به خدا دارم خفه میشم از بس همش بغض کردم دیگه نایی برام نمونده چه قدر به خدا

التماس کنم چه قدر ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نوشته شده توسط آرزو در دوشنبه چهارم شهریور 1387 ساعت 22:12 موضوع | لینک ثابت